Η πεζοπορική διαδρομή Βρουχάς – Μυρωνικήτας – Φάρος Αφορεσμένου

Μια ακόμα όμορφη πεζοπορία με εντυπωσιακή εναλλαγή εικόνων και τοπίων πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2023, ημέρα αυτοδιοικητικών εκλογών, στην περιοχή του Άνω Μεραμπέλλου. Ξεκινήσαμε κάπως αργά το πρωί, αφού έπρεπε πρώτα να γίνει μεταφορά αυτοκινήτων στο τέλος της διαδρομής, καθώς η πεζοπορία δεν ήταν κυκλική. Πολυπληθής παρέα, 35 ατόμων, όπου περίσσευαν τα χαμόγελα!

ΤΑ ΧΩΡΙΑ: ΒΡΟΥΧΑΣ – ΜΥΡΩΝΙΚΗΤΑΣ

Η πεζοπορία αρχίζει απ’ το παραδοσιακό χωριό Βρουχάς, με κοσμοσυρροή, γιατί μόλις έχει τελειώσει η λειτουργία, είναι κι εκλογές, και τα καφενεία είναι γεμάτα. Ακολουθούμε αγροτικό δρόμο και χαζεύουμε τους ψηλούς, χαρακτηριστικούς πέτρινους φράχτες οριοθέτησης των χωραφιών της περιοχής! Μια σύντομη στάση στον γειτονικό ερειπωμένο οικισμό Μυρωνικήτα μάς θλίβει: ένα μέρος που φαίνεται να έχει ιστορία ρημάζει στο πέρασμα του χρόνου, ακατοίκητο εδώ και τουλάχιστον μια εικοσαετία. Το όνομά του κατά την παράδοση το οφείλει σε δύο βασιλιάδες, που τάχαμου είχε: τον Μύρωνα και τον Νικήτα. Ο πλούτος του στο παρελθόν προερχόταν από το εμπόριο με τα πλοία, που άραζαν στις βόρειες ακτές, με τις οποίες γειτονεύει. Έχει τη μικρή εκκλησούλα της Ανάληψης –το μόνο κτίριο που συντηρείται και γιορτάζει μια φορά το χρόνο (21 Μαΐου) μαζεύοντας κόσμο από τα γύρω χωριά. (πηγή 104 fm. Gr)

ΟΙ ΑΚΤΕΣ

Στη συνέχεια ακολουθούμε παλιά καλντερίμια και πολύ σύντομα θα ατενίσουμε τα βόρεια αφρισμένα παράλια του νομού μας. Αν και δε φυσάει πολύς αέρας –ασυνήθιστο για την περιοχή!-, η θάλασσα είναι και σήμερα ‘μανισμένη’! Κατηφορίζουμε απότομα από ‘κατσικομονοπάτι’, ώσπου βρίσκουμε τον αγροτικό παραλιακό δρόμο, που περνάει από την παραλία ‘Μεγάλη Πατσάβρα’. Συνεχίζουμε ως τη γειτονική παραλία ‘Ξεπαπαδιά’ με το εκκλησάκι του Αγίου Διονυσίου να λάμπει κάτω απ’ τον μεσημεριανό ήλιο. Εντυπωσιαζόμαστε από τους βραχώδεις σχηματισμούς και τους μικρούς κόλπους με τα τουρκουάζ νερά, όπου κάπου – κάπου βλέπουμε μοναχικούς ψαράδες.

Αφήνουμε κάποτε τον αγροτικό δρόμο, που φτάνει στο τέλος του, καθώς σταματάνε οι ανεμοδαρμένοι ελαιώνες και οι λίγες κατοικίες. Παίρνουμε ανηφορικό μονοπάτι, τόσο στενό, που η ομάδα απλώνεται κατά μήκος του σαν πολύχρωμη αλυσίδα. Το τοπίο αγριεύει και προκαλεί δέος και θαυμασμό.  Κάποτε αντικρίζουμε από μακριά τον μοναχικό φάρο-φάντασμα και στον λόφο πάνω απ’ αυτόν τα ερείπια του παλιού οχυρού.

ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΚΑΙ ΦΑΡΟΣ ΤΟΥ ΑΦΟΡΕΣΜΕΝΟΥ

Φτάνουμε επιτέλους και κάνουμε την πρώτη μας στάση. Η θέα του φάρου από κοντά είναι απογοητευτική: κάθε φορά τον βρίσκουμε και σε χειρότερη κατάσταση. Σίγουρα κάτι πρέπει να γίνει! Και σύντομα! Ο Φάρος κτίστηκε το 1864 από τη Γαλλική Εταιρία Φάρων και έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο για τη σημασία του, παρότι ο χαρακτηρισμός αυτός δεν φαίνεται να ευαισθητοποιεί κανέναν.  Στέκεται ακόμα στο απόκρημνο ακρωτήριο του Αι Γιάννη του Αφορεσμένου, αν και σήμερα έχει χάσει τη χρηστική του σημασία.

Το ευφάνταστο όνομα της περιοχής οφείλεται σε ένα θρύλο: η παράδοση θέλει να πεθαίνει εν πλω και να θάβεται στον γειτονικό όρμο της Χωματίστρας ο Καϊάφας, ο Εβραίος αρχιερέας, που καταδίκασε τον Χριστό κατά την Καινή Διαθήκη. Η γη όμως δεν ήθελε να τον δεχτεί και τον ξέθαβε συνεχώς, ώσπου μαζεύτηκε πλήθος κόσμου και πλάκωσε τη σωρό του διώκτη του Χριστού με μεγάλες πέτρες. Έτσι η περιοχή ονομάστηκε ‘τόπος του αφορεσμένου’, η δε θάλασσα δεν ηρέμησε ξανά. Ακόμα και τα καράβια απέφευγαν να περάσουν από κοντά κι έκαναν ολόκληρο γύρο. Θρύλος που σκοπό έχει προφανώς να δικαιολογήσει το άγριο κι επικίνδυνο ακρωτήρι και να αποτρέψει τους ναυτικούς να το πλησιάζουν!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Αφού χορτάσαμε ήλιο, βράχο και θάλασσα, πήραμε το δρόμο τη επιστροφής. Ακολουθήσαμε το στενό μονοπάτι παράλληλα με την ακτή, περάσαμε από τον όμορφο αλλά ανεμώδη όρμο της Χωματίστρας κι έπειτα ανηφορίσαμε ως το αιολικό πάρκο, που υψώνεται πάνω από τον Αφορεσμένο. Εκεί κάτω από πλήθος ανεμογεννήτριες –η φήμη της περιοχής σαν μόνιμα ανεμοδαρμένη, δικαιολογεί την ύπαρξή τους εδώ- περιμένουν τα αμάξια μας για την επιστροφή. Το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη, μοναχικό, μικρό και ολόλευκο, χαμένο μέσα στους επίσης λευκούς ρόδακες δίνει μια εντελώς σουρεάλ εικόνα!

Συνολικά περπατήσαμε σήμερα γύρω στα 10 χιλιόμετρα σε 4 ώρες. Διαδρομή απ’ τις πιο όμορφες της περιοχής με όμορφη παρέα και θετική διάθεση. Να ευχαριστήσουμε τον αρχηγό μας, Γιάννη Πάγκαλο, από τα πιο παλιά ενεργά μέλη και ταμία του Συλλόγου για την όλη οργάνωση. Ιδιαίτερα να ευχαριστήσουμε και τους πεζοπόρους, που ήρθαν σήμερα από μακριά (Σητεία, Μοίρες, Ηράκλειο), για να περπατήσουμε παρέα. Ευτυχώς μας έκανε πολύ καλό καιρό, χωρίς δυνατό αέρα και το καταευχαριστηθήκαμε όλοι! 

Περισσότερες πληροφορίες, φωτογραφίες, χάρτη διαδρομής στο blog του Συλλόγου: ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Σχετικές δημοσιεύσεις

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com