Του Θανάση Παπαθανασίου,

 

Το 2008, τη χρονιά που σημάδεψε το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και σήμανε την επέλαση του Νεοφιλελευθερισμού, ο Ραφαέλε Σιμόνε [Raffaele Simone] δημοσίευσε το βιβλίο του «Το μειλίχιο τέρας. Γιατί η Δύση δεν πηγαίνει προς τα αριστερά» («Il Mostro Mite: Perché l’ Occidente non va a sinistra»).[1]

Διαβάστε Περισσότερα

Του Χάρη Μαμουλάκη

«Το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια», έγραφε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος. Με το γνωστό δηλητηριώδες του ύφος ήθελε να καυτηριάσει την κυριαρχία της μετριότητας και της ανικανότητας. Όπως εμφατικά είχε υποστηρίξει, «ο εσμός των άχρηστων παραμένει αήττητος».

Διαβάστε Περισσότερα

Άρθρο της συγγραφέως και δημοσιογράφου Sarah Wilson

Στην πραγματικότητα αυτό είναι ένα άρθρο που δυσκολεύτηκα να γράψω. Σταμάτησα να καταναλώνω ζάχαρη εξαιτίας του αυτοάνοσου νοσήματος από το οποίο έπασχα (θυρεοειδίτιδα του Χασιμότο). Ένας σημαντικός λόγος που επιμένω σε μια διατροφή χωρίς ζάχαρη είναι ότι διαπίστωσα πολύ μεγάλη διαφορά.

Έτσι, η απάντηση είναι πολύ απλή: η αποφυγή της ζάχαρης είχε τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στο αυτοάνοσο νόσημά μου, περισσότερο από ό,τι είχε η φαρμακευτική αγωγή ή οποιαδήποτε άλλη ιατρική παρέμβαση (και, πιστέψτε με, είχα δοκιμάσει τα πάντα). Τα τελευταία 3 χρόνια ήμουν σε θέση να αντιμετωπίσω καλύτερα το πρόβλημα και ακόμα να το θεραπεύσω αντιστρέφοντας τη βλάβη.

• Τώρα πλέον έχω μηδενικά αντιθυρεοειδικά αντισώματα.
• Λαμβάνω ελάχιστη δόση θυροξίνης.
• Τα επίπεδα των ορμονών μου επανήλθαν στο φυσιολογικό.

Μου πήρε χρόνια ολόκληρα μέχρι να φτάσω σε αυτό το σημείο. Αποφάσισα να ακολουθήσω μια τεράστια αλλαγή στη διατροφή μου η οποία επιτάχυνε τη διακοπή της κατανάλωσης ζάχαρης. Ήθελα να σπάσω τον φαύλο κύκλο στον οποίο με είχε παγιδεύσει αυτή η ασθένεια. Παρακάτω εξηγώ πώς ακριβώς συνέβη αυτό.

Η ζάχαρη είναι βλαβερή για το έντερο.

Η διαταραχή της ισορροπίας του σακχάρου στο αίμα ερεθίζει το πεπτικό σύστημα προκαλώντας εντερική διαπερατότητα, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην εμφάνιση αυτοάνοσου νοσήματος. Οι τοξίνες περνούν στην κυκλοφορία του αίματος προκαλώντας μια αυτοάνοση αντίδραση, καθώς τα αντισώματα επιτίθενται στους ξένους εισβολείς. Τα αντισώματα στη συνέχεια μπορεί να επιτεθούν σε μέρη του σώματος όπως ο θυρεοειδής.

Η ζάχαρη προκαλεί φλεγμονές.

Η παραπάνω διαδικασία δημιουργεί φλεγμονές, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ζάχαρη επηρεάζει επίσης την ικανότητα των λευκών αιμοσφαιρίων να καταστρέψουν τις τοξίνες. Αυτό ξεκινά μέσα σε 30 λεπτά μετά την κατανάλωση και διαρκεί για 5 ώρες.(1)

Η απότομη άνοδος της ινσουλίνης καταστρέφει τον θυρεοειδή αδένα.

Όπως πολλοί ήδη γνωρίζετε, η ζάχαρη κάνει το πάγκρεας να εκκρίνει ινσουλίνη για να μεταφέρει το επιπλέον σάκχαρο από το αίμα στα κύτταρα, όπου η γλυκόζη χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας. Με την πάροδο του χρόνου όμως, τα κύτταρα χάνουν την ικανότητα να ανταποκρίνονται στην ινσουλίνη. Το πάγκρεας αναγκάζεται να παράγει ακόμη περισσότερη ινσουλίνη, γεγονός που τελικά οδηγεί στην αντίσταση σε αυτή.

Μελέτες έχουν δείξει ότι αυτή η επαναλαμβανόμενη άνοδος της ινσουλίνης αυξάνει την καταστροφή του θυρεοειδούς αδένα. (2)

Επιπλέον, τα χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα εκλαμβάνονται ως απειλή για την επιβίωση του οργανισμού. Έτσι, τα επινεφρίδια εκκρίνουν κορτιζόλη, η οποία στη συνέχεια αναγκάζει το ήπαρ να αυξήσει το ποσοστό της διαθέσιμης γλυκόζης φέρνοντας τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε φυσιολογικά επίπεδα.

Η κορτιζόλη είναι η ορμόνη της «αντίδρασης μάχης ή φυγής» και εκκρίνεται όταν υπάρχουν καταστάσεις ιδιαίτερα απειλητικές για τη ζωή. Προκαλεί αύξηση του καρδιακού παλμού, του οξυγόνου και της ροής του αίματος, ενώ σταματά την πέψη, την ανάπτυξη και την αναπαραγωγή, ώστε όλη η ενέργεια να μεταφερθεί στον εγκέφαλο και τους μυς.

Το πρόβλημα είναι ότι αν η κορτιζόλη παράγεται σε υπερβολικό βαθμό (από την κατανάλωση ζάχαρης καθημερινά) καταστέλλεται η λειτουργία της υπόφυσης, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία του θυρεοειδούς (υποθάλαμος, θυρεοειδής και υπόφυση). (3)

Από την άλλη πλευρά, η κακή λειτουργία του θυρεοειδούς μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με την ινσουλίνη.

Η λειτουργία του θυρεοειδούς μας εξαρτάται από τη διατήρηση του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα και η διατήρηση του σακχάρου στο αίμα μας σε ένα φυσιολογικό επίπεδο εξαρτάται από την υγιή λειτουργία του θυρεοειδούς. Η κακή λειτουργία του θυρεοειδούς επιβραδύνει τον ρυθμό που ο οργανισμός επεξεργάζεται τη ζάχαρη – στα κύτταρα, το πεπτικό σύστημα, την αντίδραση στην ινσουλίνη και την απομάκρυνσή της. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να έχουμε ακόμη και φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μας, αλλά επειδή η αντίδραση σε αυτή και η απορρόφησή της καθυστερεί, παθαίνουμε πολύ εύκολα υπογλυκαιμία (και συνεπώς καταναλώνουμε ζάχαρη).

Οι άνθρωποι με προβλήματα του θυρεοειδούς συνήθως αντιμετωπίζουν δυσκολίες με το θέμα της ζάχαρης.

Πρέπει να σπάσετε τον φαύλο κύκλο μόνοι σας. Είναι δύσκολο να πει κανείς ποιό προκύπτει πρώτο – τα προβλήματα με τον μεταβολισμό ή η κακή λειτουργία του θυρεοειδούς. Δεν έχει σημασία όμως. Στο τέλος, το πραγματικό πρόβλημα είναι η ζάχαρη και η λύση είναι να την αποφύγετε.

Όσον αφορά τον εαυτό μου, ξέρω ότι το πρόβλημα με την ασθένεια πήγαζε από τον εθισμό μου στη ζάχαρη γύρω στο τέλος της εφηβείας μου. Αυτό οδήγησε σε προβλήματα με το έντερο, αϋπνίες, εξαρτήσεις, ορμονικά προβλήματα, νευρολογικές διαταραχές και προβλήματα στα επινεφρίδια. Στη συνέχεια εμφανίστηκε η νόσος Γκρέιβς (μια άλλη μορφή θυρεοειδικής νόσου) και τέλος η θυρεοειδίτιδα του Χασιμότο.

Ο μόνος τρόπος για να σπάσετε τον φαύλο κύκλο και να αποτρέψετε την εμφάνιση όσο και την επιδείνωσή του είναι να αποφύγετε τη ζάχαρη.

 

http://enallaktikidrasi.com/2015/01/pos-therapeysa-to-aytoanoso-nosima-mou-apofeygontas-ti-zaxari/

Στην τριγωνική αναμέτρηση που εκτυλίσσεται την τελευταία διετία με αφορμή την συριακή κρίση, η μεν Μόσχα προσπαθεί να διευρύνει τα ρήγματα στην παραδοσιακή αμερικανοτουρκική συμμαχική σχέση, η δε Ουάσιγκτον προσπαθεί να δηλητηριάσει την φιλία που αιφνιδίως αναπτύχθηκε μεταξύ του Ταγίπ Ερντογάν και του Βλαντίμιρ Πούτιν, ενώ η Άγκυρα, κινούμενη διαρκώς σε δύο ταμπλό, επιχειρεί να κατοχυρώσει διευρυμένο ρόλο για την επόμενη μέρα.

Στην μέση αυτού του τριγώνου βρίσκονται οι Κούρδοι της βόρειας Συρίας, οι οποίοι αξιοποιούνται για την τροποποίηση των συσχετισμών και την ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ των πρωταγωνιστών.

Οι ίδιοι παρερμήνευσαν τον ρόλο τους και υπερτίμησαν τις δυνατότητές τους. Εξού και πλέον έχουν στη διάθεσή τους μόνο σενάρια ήττας.

Η κατάληψη του Αφρίν το επιβεβαιώνει αυτό. Αν και θα πρέπει να υποσημειώσει κανείς ότι η Τουρκία βρίσκεται (για άλλη μία φορά, μετά την κατάληψη της αλ Μπαμπ στο πλαίσιο της επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη”) να έχει στα χέρια της μια στρατιωτική επιτυχία που της χαρίστηκε, παρά που την κατέκτησε. Χιλιάδες Κούρδοι μαχητές εγκατέλειψαν το Αφρίν, αποφεύγοντας μια μάχη σε αστικό τοπίο η οποία ασφαλώς θα διαρκούσε αρκετές εβδομάδες, αλλά εντέλει θα άφηνε την πόλη ισοπεδωμένη.

Πρόκειται για μία εξέλιξη η οποία δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί. Παρά τις υστερήσεις του (με κυριότερη την ανάθεση του ρόλου του πεζικού στους αναξιόπιστους τζιχαντιστές του λεγόμενου «Ελεύθερου Συριακού Στρατού”, λόγω πολιτικού περιορισμού στην χρήση Τούρκων κληρωτών), ο τουρκικός στρατός σαφώς υπερτερούσε. Το Αφρίν δεν υπήρξε Κομπάνι του 2014, διότι οι υπερασπιστές του δεν αντιμετώπιζαν αυτή τη φορά μία επίθεση ατάκτων δίχως αεροπορία.

Βεβαίως το Αφρίν αποτελεί τμήμα της συριακής επικράτειας, της οποίας τον εναέριο χώρο προστατεύουν ρωσικές δυνάμεις. Όμως τόσο ο συριακός κυβερνητικός στρατός όσο και οι ρωσικές δυνάμεις παρέμειναν χαρακτηριστικά απαθείς, πέρα από τις καταδικαστικές δηλώσεις της Δαμασκού, καθ’ όλη τη διάρκεια της τουρκικής επιχείρησης «Κλάδος Ελαίας”. Ακριβέστερα: η ρωσική πλευρά φρόντισε να αποσύρει το απόσπασμά της που προηγουμένως στάθμευε για συμβολικούς λόγους στην περιοχή του Αφρίν, ώστε να ξεκινήσει η τουρκική επίθεση.

Όλα αυτά διότι Άγκυρα, Μόσχα, Δαμασκός (αλλά και Βαγδάτη και Τεχεράνη) συμπίπτουν στο ότι προέχει να αντιμετωπισθεί ο κίνδυνος δημιουργίας μιας νέας αυτονομημένης κουρδικής οντότητας στην περιοχή με αμερικανική στήριξη. Πρόκειται για το εφεδρικό (σε σχέση με την αλλαγή καθεστώτος στη Δαμασκό) σχέδιο το οποίο, με την απόσχιση των βορειοανατολικών συριακών εδαφών αποβλέπει στην διακοπή της εδαφικής συνέχειας του απειλητικού για το Ισραήλ άξονα Ιράν-Ιράκ-Συρίας-Χεζμπολλάχ, αλλά και στην διηνεκή αποσταθεροποίηση της φυσικής εξόδου του κινεζικού νέου «δρόμου του μεταξιού”. Επιπλέον, η εκτεταμένη περιοχή που έφθασαν να ελέγχουν οι Κούρδοι μαχητές μετά την κατάρρευση του Ισλαμικού Κράτους είναι πετρελαιοπαραγωγός, άρα κρίσιμη για το καθεστώς Άσαντ.

Διόλου τυχαία, η επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας” ξεκίνησε όταν ο τότε επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ρεξ Τίλερσον ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ θα στηρίξουν τη δημιουργία μιας «συνοριοφυλακής” 30.000 εντοπίων στη βορειοανατολική Συρία. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ έκανε λόγο για τη δημιουργία δομών ψευδοκράτους.

Η τουρκική πλευρά επιχείρησε επιτιθέμενη να εκβιάσει την αλλαγή της αμερικανικής στάσης. Το γεωγραφικά απομονωμένο Αφρίν ήταν μια «μετωνυμία” για τα συμπαγή κουρδοκρατούμενα εδάφη ανατολικότερα, όπου όμως φιλοξενούνται τουλάχιστον 2.000 Αμερικανοί κομάντος. Το μήνυμα που θα έπρεπε να αφομοιώσουν οι Κούρδοι ήταν ότι η συμμαχία με τις ΗΠΑ δεν αρκεί.

Για τη Δαμασκό και τους συμμάχους της, πάλι, ήταν καταρχήν μεγαλύτερος ο κίνδυνος που αντιπροσώπευε το ενδεχόμενο απόσχισης ενός γηγενούς πληθυσμού, με αμερικανική στήριξη, απ’ ό,τι η παράνομη εισβολή ενός ξένου στρατού. Έτσι, η τουρκική εισβολή αντιμετωπίσθηκε ως μοχλός πίεσης για την εκ νέου υπαγωγή του Αφρίν στη δικαιοδοσία της συριακής κυβέρνησης.

Ωστόσο, οι επανειλημμένες μεσολαβητικές προσπάθειες που φέρεται να ανέλαβε η ρωσική πλευρά δεν ευοδώθηκαν. Οι Κούρδοι ιθύνοντες της πόλης προτίμησαν να ρισκάρουν την πτώση του Αφρίν, παρά τον συμβιβασμό με την Δαμασκό. Αντιθέτως, ο συμβιβασμός που εντέλει φαίνεται πως υπήρξε ήταν με την Τουρκία για την εκκένωση της πόλης από τους υπερασπιστές της.

Μπορεί η εξέλιξη αυτή να θεωρηθεί και ότι συμπυκνώνει συμβολικά όλη τη στρατηγική μυωπία του κουρδικού στοιχείου. Οι οργανώσεις του όπως το PYD, έχουν να επιλέξουν είτε την περιορισμένη αυτονομία που μπορεί να τους παραχωρήσει, με ρωσική συνηγορία, η Δαμασκός είτε την αναζήτηση μιας πάση θυσία απόσχισης, η οποία μπορεί προς το παρόν να εξυπηρετεί τους αμερικανικούς και ισραηλινούς σχεδιασμούς, αλλά προοιωνίζεται συμφορές για το ίδιο το κουρδικό στοιχείο.

Μόλις λίγους μήνες νωρίτερα η προσπάθεια άλλων κουρδικών πολιτικών δυνάμεων στο βόρειο Ιράκ να επιτύχουν την απόσχιση κατέληξαν σε χαρακτηριστική ήττα. Δεν είναι ρεαλιστικό το να περιμένει κανείς να υπερισχύσει της αντισυσπείρωσης όλων των κρατών της περιοχής.

Το ίδιο το ΡΚΚ μπόρεσε να υπάρξει, ως προστατευόμενη οργάνωση της Δαμασκού μέχρι τη σύλληψη Οτσαλάν το 1999, αξιοποιώντας τις διακρατικές αντιπαραθέσεις. Η ίδια η δημιουργία των αυτόνομων κουρδικών καντονιών στη βόρεια Συρία προέκυψε με την ανοχή του Άσαντ, από την επιλογή του να συγκεντρώσει τον στρατό του γύρω από κρισιμότερους για το καθεστώς στόχους.

Η κατάληψη του Αφρίν ασφαλώς ανοίγει το δρόμο για εθνοκάθαρση της περιοχής από την Άγκυρα και τους τζιχαντιστές συμμάχους της, αλλά και θέτει το θεμέλιο νέων συγκρούσεων, αυτή τη φορά με τη Δαμασκό και τους προστάτες της. Παρότι ονομάσθηκε «αντιτρομοκρατική” η επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας” πρόκειται, όπως και η επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη” με την αλ-Μπαμπ, να οδηγήσει σε κατοχή με μονιμότερα χαρακτηριστικά και επέκταση του τουρκικών κρατικών δομών σε συριακά εδάφη. Τα «υλικά” για τις μελλοντικές τριβές Ρωσίας-Τουρκίας βρίσκονται εδώ.

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-ptosi-toy-afrin-kai-i-simasia-tis

Την ίδια νύχτα που ο Ντόναλντ Τραμπ πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη επίσκεψή του στο Λος Άντζελες από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του, ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο τον «άρπαξε» στο στόμα του από την άλλη πλευρά της πόλης κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης του Fulfillment Fund, μιας οργάνωσης που προωθεί την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Στην ομιλία του ο Ντε Νίρο δήλωσε ότι «η εκπαίδευση σε κολέγια είναι σημαντική, αλλά η εκπαίδευση χωρίς ανθρωπιά είναι αμάθεια. Κοιτάξτε τον Πρόεδρό μας. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας, έχει λάβει ποιοτική εκπαίδευση, αλλά παραμένει ένας ηλίθιος».

Όταν ένας από τους ακροατές αντέδρασε ακούγοντας το όνομα του Τραμπ ο ηθοποιός είπε: «όχι μην γιουχάρεις μωρό μου. Αυτή είναι η αλήθεια. Πρέπει να κάνουμε κάτι γι αυτό, συγγνώμη. Δεν έχει καμία αίσθηση ανθρωπιάς ή συμπόνιας».

Και πρόσθεσε ότι δεν προσπαθεί να μετατρέψει ένα μη πολιτικό γεγονός σε πολιτικό. «Αλλά όσο η ηγεσία της χώρας μας είναι τόσο φρικτή και τόσο διεφθαρμένη, θα μιλάω ανοιχτά όπου βρίσκομαι. Η σιωπή ενάντια σε έναν τέτοιο κακοποιό σε κάνει συνένοχο και απόψε είναι η κατάλληλη στιγμή, γιατί ο Τραμπ αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως παπαγαλία, έναν τρόπο να αποκτάς χρήματα σε βάρος των κορόιδων».

https://www.cretalive.gr/lifestyle/o-tramp-paramenei-hlithios-leei-o-rompert-nte-niro