Ελεάννα Φινοκαλιώτη «Πάνω στην σκηνή δεν ξεχωρίζω το τραγούδι ή την πρόζα … σίγουρα ξέρω ότι μου αρέσει να είμαι στο θέατρο»

Εγκατέλειψε το μαθηματικό και κυνηγώντας  το όνειρο της , το τραγούδι και την  υποκριτική, η Ελεάννα Φινοκαλιώτη ένα γνήσιο τέκνο της Νεάπολης βρέθηκε σήμερα στο στούντιο του Λατώ fm και μίλησε στην εκπομπή «Πρώτη ματιά στην ενημέρωση» και στον Νίκο Σγουρό για τα πρόσφατα μαθήματα στο Broadway Dance Center στην Αμερική, την μέχρι τώρα πορέια της και για τα επόμενα επαγγελματικά της βήματα
«’Εχω έρθει μόλις από την Αμερική όπου έμεινα τρεις μήνες στο Μανχάταν και παρακολούθησα  μαθήματα χορού στο Broadway Dance Center στο Steps on Broadway,είδα πολύ θέατρο, προέκυψε και μία μουσική παράσταση στο West Village όπου πολλά νέα παιδιά τραγουδήσαμε musical.
Μια  μέρα μετά που γύρισα Ελλάδα χτύπησε το τηλέφωνο και με πήραν σε ένα αφιέρωμα στην Ελληνική μας Οπερέτα.Έγινε η πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Τήνου 6 Αυγούστου σε σκηνοθεσία Γιούργκεν Κυριάκη μία πάρα πολύ ωραία δουλειά η οποία αφότου πραγματοποιήθηκε στην Τήνο, περιμένουμε να δούμε σε ποιες άλλες πιάτσες θα πάει. Ετοιμάζω μία σειρά εμφανίσεων live στη Βαβέλ με το Δημήτρη το Γαλίτη από τη νέα σεζόν στην Αθήνα και κάποια άλλα τα οποία είναι στα σκαριά.

Ο πρώτος μου δίσκος «Ταξίδια ψυχής» με τον Παναγιώτη Μάργαρη  το 2017  ήταν το λάκτισμα, σαν μία σφραγίδα, ακόμα και στις πρώτες μου τηλεοπτικές εμφανίσεις στο «στην υγεία μας»  με πήραν τηλέφωνο είχαν ακούσει το δίσκο τους άρεσε πάρα πολύ η φωνή και έτσι με κάλεσαν, ήταν αφορμή ο δίσκος.
Πέρα από το άλμπουμ όλη η διαδικασία των εμφανίσεων, των στιγμών, τα ταξίδια που κάναμε με τον Παναγιώτη σε όλη την Ελλάδα για να κάνουμε τις ζωντανές εμφανίσεις, δεν είχαν ποτέ  μικρόφωνο. Οπότε είχαμε μία άμεση επαφή με τον κόσμο παρότι παίζαμε σε θέατρα όπως το Μαλλιαροπούλειο, στην Ερμούπολη στο θέατρο Απόλλων ,στο ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, δεν υπήρχαν ποτέ μικροφωνικές ούτε για την κιθάρα ούτε για τη φωνή και έτσι μαζί με τον κόσμο γινόμασταν μία μεγάλη αγκαλιά. Είναι στιγμές που ξεχωρίζω και που έχω κρατήσει μέσα μου.
Η συνεργασία με τον Λάκη Λαζόπουλο ήταν μια  πολύ ήσυχη συνεργασία γιατί ο Λάκης ξέρει να δουλεύει και να παίρνει αυτό που θέλει πολύ εύστοχα, χωρίς εντάσεις, όλα έρεαν. Για μας που κάναμε  τις συμμαθήτριές της Λίζας ήταν μία πολύ ωραία μεταφορά σε εποχές που έχουμε ξεχάσει, γιατί εμείς το ξέρεις πολύ καλά δεν προλάβαινα ούτε τις στολές, ούτε αυτό το κάτι διαφορετικό που είχανε εκείνη την εποχή τα θρανία.
Θυμάμαι με το που βγήκε το σκηνικό  με τα θρανία όπως ήταν τότε, τις κιμωλίες και λοιπά, πως ουρλιάξαμε  και χιμήξεαμε πάνω στη σκηνή για να χορέψουμε τουίστ, μας μετέφερε σε μία άλλη εποχή και πολύ μας άρεσε.  Εμείς την έχουμε γνωρίσει μονάχα από τον ελληνικό κινηματογράφο.
Η ταινία «The Waiter» του Στιβ Κρικρή όσο ήμουνα στην Αμερική προβλήθηκε στο Los Angeles Greek Festival και τώρα νομίζω Οκτώβρη ή Νοέμβρη έχει πρεμιέρα στην Νέα Υόρκη.
Ημουνα τυχερή διότι έπεσα σε καλά χέρια. Ο Στιβ  είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος ο  Άρης Σερβετάλης ο Στάνκογλου, ήτανε πραγματικά πολύ ωραία συγκυρία.
Ο Στιβ έχει μια αδυναμία και το όνομα της είναι Τζένη Βάνου.Όταν  έγινε το casting μου είχανε ζητήσει να ερμηνεύω ένα τραγούδι από Τζένη Βάνου ήθελε ένα συγκεκριμένο ο Στιβ. Εγώ Ωστόσο δεν ήθελα να πάω με αυτό και πήγα με ένα δικό μου τη «Σκλάβα»  και του άρεσε τόσο που τελικά αντί να κρατήσει το άλλο το αρχικό που είχε στο μυαλό του, κράτησε τη «Σκλάβα».

Ξεχωρίζω τη ζωντανή στιγμή, δηλαδή ότι έχει να κάνει με το θέατρο με το σανίδι.
Εκεί πάνω, δεν μπορώ να πω ότι ξεχωρίζω το τραγούδι ή την πρόζα αλλά σίγουρα ξέρω ότι μου αρέσει να είμαι στο θέατρο» 
Η Ελεάννα αποχαιρέτησε τον Νίκο Σγουρό τραγουδώντας ζωντανά στο στούντιο a capella τον «Αποχαιρετισμό» το Κώστα Μουντάκη μια και απόψε φεύγει από την Κρήτη για να συνεχίσει τα επιτυχημένα της βήματα στο όνειρο…

Σχετικές δημοσιεύσεις