Οι γερανοί του Ιβύκου (γερμανικά: Die Kraniche des Ibykus ) είναι μπαλάντα του Φρίντριχ Σίλερ που γράφτηκε τον Ιούνιο του 1797 και δημοσιεύτηκε στο ετήσιο Αλμανάκ των Μουσών το 1798. Αναφέρεται στη θρυλική ιστορία της δολοφονίας του ποιητή Ιβύκου, τους δράστες της οποίας αργότερα υπέδειξαν μαύροι γερανοί.
Η μπαλάντα γράφτηκε στα πλαίσια καλλιτεχνικού διαγωνισμού του Σίλερ με τον Γκαίτε το 1797, το αποκαλούμενο «έτος μπαλάντας». Η ιστορία έγινε ευρέως γνωστή στη νεότερη λογοτεχνία κυρίως μέσα από την ομώνυμη διάσημη μπαλάντα (Die Kraniche des Ibykus) του Γερμανού ποιητή Φρίντριχ Σίλερ (Friedrich Schiller) το 1797, η οποία διδασκόταν επί σειρά ετών και στα ελληνικά σχολικά βιβλία.
Υπόθεση
Στο δρόμο του για τα Ίσθμια, λίγο πριν φθάσει στην Κόρινθο, ο ποιητής Ίβυκος σκοτώνεται από δύο ληστές. Ξεψυχώντας, βλέπει ένα κοπάδι γερανών να περνούν στον ουρανό και ως μάρτυρες του εγκλήματος τους καλεί να αποκαλύψουν τους δολοφόνους. Το πτώμα του καλλιτέχνη βρέθηκε σύντομα και πολλοί άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν για τους αγώνες στο θέατρο ήταν σοκαρισμένοι και εξοργισμένοι από τη δολοφονία, αλλά μάρτυρες δεν υπήρχαν και δεν έβλεπαν τρόπο να βρουν τους ενόχους.
Η θεατρική παράσταση που παρουσιάζεται ενώπιον του κοινού έχει μια εντυπωσιακή χορωδία των Ερινύων που αναφέρεται στο αναπόφευκτο της τιμωρίας και περιγράφει τα μεταθανάτια δεινά των δολοφόνων. Οι θεατές πάγωσαν και περίμεναν ένα σημάδι. Ξαφνικά, ένα κοπάδι γερανών πετά πάνω από το θέατρο και σκοτεινιάζει τον ουρανό – και τότε ένας από τους δολοφόνους γυρίζοντας στον άλλο αναφωνεί: «Ιδού οι γερανοί του Ιβύκου!» – εκθέτοντας έτσι τον εαυτό του. Οι εγκληματίες, που προδόθηκαν μόνοι τους, ομολόγησαν το έγκλημα και καταδικάστηκαν αμέσως σε θάνατο.
Wikipedia
Μανώλης Συλλιγάρδος
τ. Δ/ντής Δασών Λασιθίου
Συγγραφέας
